Τι κρύβεται στις επιγειες και υπερμεγέθεις πεντάλφες

Γράφει ο Σπύρος Μακρής,

Ίσως να έχουμε ακούσει για νοητές γραμμές χιλιομέτρων που ενώνουν πασίγνωστα μνημεία στον πλανήτη μας. Ότι στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές περιοχές που είναι σε μία ειδική σχέση μεταξύ τους. Όμως, εντοπίζεται ένα ακόμα μυστήριο…

Δεν υπάρχουν μόνο σκόπιμες ευθείες που ενώνουν πόλεις ή ιερά, όπως π.χ. Δελφοί – Αθήνα – Δήλος, ή τρίγωνα όπως π..χ Δήλος – Σπάρτη – Πέργαμος, ή και πολύγωνα που συνδέουν μεταξύ τους προχριστιανικούς τόπους λατρείας.


data-ad-client=»» data-ad-slot=»2954542709″ style=»display: inline-block; height: 600px; width: 300px;»>

Όπως θα μπορούσε να διαπιστώσει ο καθένας μας, με τους κατάλληλους χάρτες, έναν διαβήτη και έναν χάρακα ή γνώμονα, κάποιοι τόποι συνδέονται μεταξύ τους όχι μόνο σε ευθείες γραμμές ή τρίγωνα, αλλά και με άλλα σχήματα, όπως υπερμεγέθη πεντάλφα που «καλύπτουν» μεγάλες γεωγραφικές περιοχές…

Η Πεντάλφα

Πριν βιαστούμε να δαιμονοποιήσουμε το σχήμα ή τους τόπους που βρίσκονται, ας δούμε κάποια πράγματα:

Η πεντάλφα, που λέγεται και πεντάκτινο αστέρι, θεωρείται ως ένα μυθικό σύμβολο, ακριβώς επειδή η προέλευσή του ανάγεται πίσω στην αρχαιότητα.

Οι ίδιοι οι Πυθαγόρειοι κατείχαν τα μυστικά της και θεωρούσαν την πεντάλφα σαν σύμβολο της υγείας και της δύναμης.

Οι Δρυίδες έβλεπαν στην πεντάλφα ένα σύμβολο απόκρουσης των κακών πνευμάτων.

Ήδη από τις αρχαίες εποχές, με το πεντάκτινο αστέρι συμβολιζόταν η μορφή του μύστη. Οι κάτω ακτίνες ήταν τα πόδια, οι πλευρικές τα απλωμένα χέρια, το κέντρο ήταν το σώμα και η κορυφή το κεφάλι.

Οι σχολές του γνωστικισμού θεωρούσαν την πεντάλφα ως φλεγόμενο άστρο και σύμβολο της παντοδυναμίας.

Οι τέκτονες έβαζαν στο κέντρο της πεντάλφα το «Γ» που συμβόλιζε «Γνώση» και «Γένεσις». Και οι δύο λέξεις είναι ιερές.

Τέλος, η πεντάλφα ονομάζεται και μέγας αρχιτέκτων, επειδή από όποια πλευρά και αν τη δει κανείς εμφανίζεται πάντα το γράμμα «Α». Δηλαδή η Αρχή.

Επίγειες Πεντάλφα

Το παράδοξο με αυτό το σχήμα, είναι ότι τα όποια μυστικά του και, κυρίως, τα μαθηματικά του, ήταν γνωστά πολύ πριν τον Πυθαγόρα και επιπλέον εφαρμόζονταν σε τεράστιες επιφάνειες της γης, με τέτοιο τρόπο ώστε να συνδέονται με συγκεκριμένους τόπους πάνω στους οποίους χτίζονταν ιερά ή μνημεία.

Ο Έριχ Φον Νταίνικεν, στο βιβλίο του «Μαρτυρίες σε πέτρα», μας δίνει μερικά παραδείγματα. Εμείς θα αναφέρουμε μόνο ένα για να πάρουμε μία ιδέα:

Προέρχεται από τον δόκτορα Γιενς Μέλερ, βιολόγο και πρόεδρο της κοσμοσοφικής εταιρείας της Καρλσρούης. Αν και το πεντάγωνο αστέρι φτάνει πέρα από την πόλη της Καρλσρούης, μέχρι επάνω, στη Ράστατ, πρόκειται για μια μικρή σχετικά πεντάλφα. Γι’ αυτό και ο έλεγχος είναι δυνατός μόνο με ένα χάρτη μεγάλης κλίμακας 1:5.000. Να οι γραμμές: Το βορειότατο σημείο είναι η εκκλησία του Έγκενστάιν (στο βορειότερο άκρο της Καρλσρούης). Από εδώ ξεκινά η συνδετική γραμμή νότου-ανατολής περνάει από την εκκλησία του Αγίου Βέντελιν στο Ράστατ-Ράιναου, μετά τα βορειοδυτικά προς το Κλάινστάινμπαχ και παραπέρα στην βορειοανατολικά ευρισκόμενη εκκλησία πάνω στο Μπίχελμπεργκ. Από εκεί πίσω στη νοτιοδυτική κατεύθυνση σε ένα ειδωλολατρικό σημείο στο Κλόστερβαλντ, κοντά στο Φραουενάλπ. Όλα αυτά τα σημεία: Έγκενστάιν – Μπίχελμπεργκ – Άγιος Βέντελιν – Κλόστερβαλντ – Κλάινστάινμπαχ, ενώνονται με γραμμές και σχηματίζουν ένα Πεντάγωνο, στο οποίο κάθε τόπος απέχει εξίσου από τον άλλον.

Ο συστηματικός δόκτωρ Μέλερ, σύμφωνα με τον Νταίνικεν, εντόπισε πολύ περισσότερες λεπτομέρειες, όπως ότι οι σχέσεις στις αποστάσεις του πενταγώνου αντιστοιχούν στις κλασικές αναλογίες της Χρυσής Τομής επειδή ακριβώς σε αυτά τα σημεία (της Χ.Τ.) είναι τοποθετημένα πολύ παλαιότερα μνημεία, πύργοι ή ακόμα και εκκλησίες (που κάποτε στην θέση τους υπήρχαν προχριστιανικά ή και προϊστορικά ιερά και ναοί).

Σίγουρα θα μπορούσε να μίλησε κανείς για γεωμετρική διάθεση, για αυθαίρετα καθοριζόμενα συνδετικά σημεία, αν οι γραμμές της πεντάλφα δεν έτεμναν ακριβώς ερείπια πύργων και εκκλησιών και στο κέντρο του σχήματος ακριβώς δεν βρισκόταν κάποιο πολύ σημαντικό μνημείο.

Ποιό μυστικό κρύβουν οι επίγειες πεντάλφα;

Για ποιό λόγο οι άνθρωποι μίας «αγνωστης» εποχής ανήγειραν τα ιερά τους σε ευθείες γραμμές μήκους πολλών χιλιομέτρων κυριολεκτικά μέσα από χωράφια, βουνοκορφές, έλη και λίμνες; Πώς και με ποιό τρόπο κατάφεραν να υπολογίσουν με τόσο μεγάλη ακρίβεια αυτές τις αποστάσεις; Πώς και από που γνώριζαν την Χρυσή Τομή; Και, τέλος, τι σημαίνουν τα τεράστια υπερμεγέθη πεντάκτινα αστέρια, τοποθετημένα στο έδαφος;

Όπως μπορούμε να αντιληφθούμε, αυτά τα επίγεια πεντάκτινα αστέρια φαίνονται μόνο από ψηλά. Άραγε, λοιπόν, μήπως ήταν ένας τρόπος «επικοινωνίας» με κάποιους που θα μπορούσαν να τα βλέπουν μόνο όταν πετούσαν από ψηλά; Και ποιοί μπορεί να ήταν αυτοί; Μήπως οι λεγόμενοι «θεοί»; Τι συμφέρον θα είχαν οι θεοί να στιγματίζουν τεράστιες εκτάσεις με πεντάκτινα αστέρια;

Ανάμεσα σε πολλές υποθέσεις εστιάζουμε περισσότερο σε εκείνες που σχετίζονται με ενέργειες και δυνάμεις της Γης. Δηλαδή αυτές που έχουν να κάνουν με το λεγόμενο πλέγμα που καλύπτει ολόκληρο τον πλανήτη και ενδεχομένως σε συνδυασμό με κάποιες πολύ «ειδικές» αλλά φυσικές ακτινοβολίες που εκπέμπει το έδαφος, λόγω υπόγειων φλεβών μετάλλων, υδάτων ή και άλλων.

Ίσως, λοιπόν στο κέντρο του κάθε πεντάκτινου να υποδεικνυόταν κάτι σχετικό, το οποίο έπρεπε να εντοπίζεται από ψηλά και, μάλιστα, με την πρώτη ματιά, άμεσα. Με απλά λόγια, η πεντάλφα υποδείκνυε τον «κόμβο» στο οποίο υπήρχε ή διασταυρωνόταν κάτι ιδιαίτερα σημαντικό.

Στο βιβλίο του Harmonic 33, ο Νεοζηλανδός Cathie Bruce, επαγγελματίας πιλότος και κυβερνήτης ενός DC–8, συγκέντρωσε στην διάρκεια πολλών ετών πάρα πολλά στοιχεία για τις κινήσεις των ΑΤΙΑ και τα μετέφερε σε παγκόσμιους χάρτες και άτλαντες. Προς μεγάλη του έκπληξη εμφανίστηκε ένα τεράστιο παγκόσμιο δίκτυο με διάφορα κέντρα ακτινοβολίας, πάνω από τα οποία οδηγούσαν όλες οι καταχωρημένες πορείες των UFO.

Σύμπτωση; Μήπως σε αυτά τα κέντρα υπήρχε κάτι που χρειάζονταν αυτά τα οχήματα ή το πλήρωμά τουςς Ενδεχομένως, για λόγους ανεφοδιασμού ή ήταν κάποιο είδος «πηγών ζωής»;

Πεντάλφες στον κόσμο

Μικρές ή μεγάλες πεντάλφες έχουν εντοπιστεί σε πολλά σημεία του πλανήτη μας, όπως στην Γαλλία και ειδικότερα στο Rennes-le-Château, στο Καζακστάν αλλά και αλλού.

Πώς συννενοήθηκαν όλοι αυτοί οι κάτοικοι ή αρχιτέκτονες των γεωγραφικά απομακρυσμένων περιοχών να φτιάξουν τα ίδια πράγματα; Ποιά κοινή φιλοσοφία διέτρεχε άπαντες;

Θα μπορούσαμε να κάνουμε μία υπόθεση για το ποιοί εντόπισαν, διέκριναν ή ακόμα και κατασκεύασαν το ενεργειακό πλέγμα της Γης, αυτές τις ευθείες, τους κόμβους, τα επίγεια τρίγωνα, τις επίγειες πεντάλφα και όλα εκείνα που χαρακτηρίζονται ως «Ιερή Γεωγραφία«.

Η κοινή φιλοσοφία που διέτρεχε άπαντες, θα πρέπει να προερχόταν από έναν κοινό πολιτισμό σε ολόκληρο τον πλανήτη. Με βάση πάρα πολλά στοιχεία, μα σκόρπια -άλλα τόσο εξώφθαλμα ολοφάνερα και άλλα στα οποία πρέπει να εντρυφήσει κάποιος- θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε πως υπήρξε ένας αρχαίος πολιτισμός παγκόσμια εδραιωμένος. Ο Ελληνικός.-


Πηγή

Αν σας άρεσε το θέμα κάντε ένα «Like» και κοινοποιήστε το στους Φίλους σας…!